انجمن مردمی پیشگیری از اعتیادشهرستان مریوان(ژيانه وه) اين انجمن سازمانی غیر دولتی برای پیشگیری ازاعتیاد است. شماره حساب جهت دریافت کمکهای مردمی:جاری 304245433 بانک ملت شعبه مرکزی مریوان

صفحه اصلی
پروفایل
آلبوم عکس
آرشیو وبلاگ
پست الکترونیک
نسخه RSS وبلاگ

ژیانه وه

پیشگیری از اعتیاد
عوامل موثر بر اعتیاد

گزارش برنامه های اجرا شده ی ( ژیانه وه) به مناسبت هفته مبارزه با مواد مخدر
شرکت فعال ژیانه وه در برگزاری مسابقات انتخابی کیک بوکسینگ استان کردستان
اطلاعیه ورزشی
ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد
مادۀ مرگ آوری به نام هروئین

فرمانداری شهرستان مریوان
کانون سلامت ژین
رونان
موسسه پیشگیری از اعتياى عرفان بوكان
برنامه مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل(UNDCP(
جمعيت مبارزه با اعتياد
برنامه سازمان بهداشت جهانی در زمینه سوء مصرف مواد
برنامه کنترل ایدز سازمان ملل ( UNAIDC)

گه شبين

افراد آنلاین :
بازديد ها :
Powered By: javanBlog.Com

ارسال شده در تاریخ 10/3/1387 و ساعت 06:18

نويسنده: محمد غمخوار

قاچاق مرگ به آن سوي ميله هاي زندان

نويسنده: محمد غمخوار
    «اگر يك بار بتواني موادمخدر را از بازرسي ردكني و به داخل زندان ببري تا چند ماه نانت توي روغن است. آنجا مشترياني هستند كه حاضرند ۱۰ تا ۱۵ برابر قيمت واقعي هروئين را به آدم بدهند. همين باعث شده مجازات سنگين انتقال موادمخدر به داخل زندان را بپذيريم.»
    حسام تاكنون ۲۹ بار به اتهام انتقال موادمخدر به داخل زندان دستگير و محاكمه شده است. سابقه او در انتقال موادمخدر به زندان باعث شده به يك حامل حرفه اي تبديل شود. آخرين بار پس از محاكمه در دادگاه انقلاب كرج به اعدام محكوم شد و اكنون شمارش معكوس براي مرگ او آغاز شده است.
    حسام يكي از ده ها زنداني است كه به اتهام انتقال موادمخدر به داخل زندان به مجازات هاي سنگين محكوم شده است. اين دسته از قاچاقچيان پس از چند بار ورود و خروج به زندان با نقاط كور آشنا شده و اقدام به انتقال موادمخدر به داخل مي كنند. اكثر آنها در جريان ملاقات با خانواده هاي خود و يا هنگام انتقال به دادگاه مواد را دريافت كرده و به داخل زندان منتقل مي كنند. البته در اين ميان زناني نيز هستند كه قرباني توطئه هاي همسران خود شده و هنگام انتقال موادمخدر به زندان شناسايي و به اعدام يا حبس هاي طولاني مدت محكوم مي شوند.
    ايران به لحاظ موقعيت جغرافيايي كه در منطقه داراست، از يك سو در همسايگي خود بزرگترين توليدكننده ترياك و هروئين را دارد و از سوي ديگر گذرگاه اصلي عبور محموله هاي موادمخدر به اروپا است.
    براساس آمارها براين اساس حدود ۴۸ درصد زندانيان را افرادي تشكيل مي دهند كه يا اعتياد دارند و يا به جرم خريد وفروش موادمخدر دستگير شده اند. گزارش هاي كشفيات موادمخدر در زندان ها نيز تا اندازه اي نشانگر مصرف آن در داخل زندان ها است. در حالي كه هنوز پژوهشي درزندان هاي ايران كه ميزان مصرف موادمخدر را برآورد كند، انجام نشده است، گزارش ها نشان مي دهد ميانگين ميزان كشفيات موادمخدر كه عمدتاً در بدو ورود به زندان كشف شده در يك بررسي يك ماهه به شرح زير است: ترياك ۳۹۰ گرم، هروئين ۱۸۰۶ گرم و حشيش ۵۷۰ گرم.
    همچنين تحقيقي كه ازسوي ستاد مبارزه با موادمخدر بر روي ۱۱۹۳ زنداني درباره نحوه مصرف موادمخدر در زندان صورت گرفته است نشان مي دهد، 5/44 درصد روش كشيدن، 3/22 درصد روش خوردن، ۶‎/۵ درصد تزريق و ۳‎/۲ درصد روش تودماغي را ترجيح مي دهند.
    از سوي ديگر 9/29 درصد معتقدند كه بهترين زمان و محل مناسب رد و بدل كردن موادمخدر، شب و داخل بندهاست، 4/14درصد هنگام اعزام به دادگاه را مناسب مي دانند و 5/30 درصد نيز در اين مورد اطلاعي ندارند.
    به گفته زندانيان اكثر آنها شب ها را به دليل رفت و آمد كم ماموران، خلوت بودن و كاهش احتمال لو رفتن را براي مصرف موادمخدر انتخاب مي كنند.
    در حالي در چند ماه اخير شاهد افزايش تشكيل پرونده هاي كشف موادمخدر در زندان ها هستيم كه موسي آصف الحسيني رئيس دادگاه هاي انقلاب كرج معتقد است، افزايش تشكيل پرونده ها به دليل افزايش ورود موادمخدر به داخل زندان نيست در چند سال اخير سازمان زندان ها اقدامات مؤثري را براي كشف ورود موادمخدر به زندان انجام داده است كه افزايش پرونده ها به دليل افزايش كشفيات است.
    وي مي گويد: راه هاي بسياري براي ورود موادمخدر به داخل زندان وجود دارد كه علت آن ورود و خروج زياد زندانيان به فضاي خارج از زندان و سوء استفاده آنها از امتيازاتي است كه براي رعايت حال آنها و خانواده هايشان در نظر گرفته شده است.
    يكي از راه هايي كه برخي زندانيان به موادمخدر دسترسي پيدا مي كنند انتقال آن از سوي خانواده ها به خصوص همسرانشان است.
    از چندي قبل براي رفع مشكلات زندانيان، براي آنها و همسرانشان ملاقات هايي در نظر گرفته شده است كه اين ملاقات ها يكي از راه هاي ورود موادمخدر به زندان است.
    اين زنان آگاه يا بي اطلاع در اثر وسوسه هاي شوهران خود موادمخدر را كه عمدتاً هروئين است از فروشندگان گرفته و اقدام به انتقال موادمخدر به داخل زندان مي كنند.
    اين زنان كه نخستين حلقه اين انتقال هستند در جريان ملاقات، موادمخدر را به همسران خود تحويل مي دهند. زندانيان با گرفتن موادمخدر به عنوان دومين حلقه، موادمخدر را بلعيده و به داخل بندهاي زندان منتقل مي كنند.
    يكي ديگر از راه هاي انتقال موادمخدر، از سوي معتادان سابقه دار است. اين افراد پس از آموزش مسيرهاي زندان، با انبار كردن موادمخدر در شكم و حمل مقدار كمي موادمخدر در جيبشان خود را در معرض ديد ماموران مبارزه با موادمخدر قرار مي دهند.
    آنها مي دانند پس از انتقال به زندان و گذراندن حبس هاي كوتاه مدت آزاد خواهند شد. معتادان پس از ورود به زندان و گذشتن از حلقه هاي امنيتي موادمخدر را از بدن خود خارج كرده و به عوامل توزيع مي دهند.
    به گفته رئيس دادگاه انقلاب كرج، حاملان موادمخدر به زندان بيشتر هروئين و كراك را به داخل زندان منتقل مي كنند. اين نوع از موادمخدر حجم كم و سود بيشتري دارد. مصرف آنها هم براي زندانيان آسانتر است.
    وي عنوان مي كند: بيشترين كشفيات موادمخدر مربوط به زندان قزل حصار است زيرا اكثر زندانيان آن به دليل جرايم موادمخدر زنداني هستند.
    در حالي شاهد انتقال و مصرف موادمخدر به داخل زندان هستيم كه قانونگذار براي حاملان موادمخدر اشد مجازات را در نظر گرفته است. براساس ماده ۱۲ قانون مبارزه با مواد مخدر، واردكردن آن به داخل بازداشتگاه ها اشد مجازات را دارد و اگر كارمندان دولت يا كاركنان زندان دخالت داشته باشند علاوه بر مجازات به انفصال دائمي از خدمات دولتي نيز محكوم مي شوند.
    همچنين بند ۶ ماده ۴ اين قانون مجازات حمل پنج كيلوگرم ترياك و ۳۰ گرم هروئين را اعدام و مصادره اموال متهم در نظر گرفته است.
    كارشناسان اعتقاد دارند، جداكردن قاچاقچيان خرده پا از قاچاقچيان حرفه اي به طوري كه با يكديگر ارتباط نداشته باشند و نيز برخوردهاي شديد با اين مجرمان مي تواند در كاهش ورود موادمخدر به زندان مؤثر باشد.
    محمود سالاركيا معاون دادستان تهران در امور زندان ها در اين رابطه مي گويد: در حال حاضر با توجه به پيشرفت تكنولوژي بايد زندان ها نيز به تجهيزات مدرن و پيشرفته مجهز شوند. ديگر نمي توان با استفاده از روش هاي سنتي به مقابله با اين مجرمان پرداخت. پيش از اين وقتي زندانيان از مرخصي مي آمدند به آنها پرمنگنات داده مي شد و ۴۸ ساعت در قرنطينه بودند تا در صورت بلع موادمخدر آن را دفع كنند.
    بايد در اين زمينه پيشگيري كرد و از دستگاه هاي ايكس ري براي كشف موادمخدر استفاده شود.
    همچنين بايد مجرمان دسته بندي شده و محل هاي نگهداري آنها متفاوت باشد. نبايد معتادان را در كنار قاچاقچيان در يك بند نگهداري كرد تا راحت با روش هاي انتقال موادمخدر آشنا شوند.
    از سوي ديگر كارشناسان اعتقاد دارند، مشاوره و آموزش راه هاي كاهش تقاضا و كاهش سوء مصرف موادمخدر، كاهش آسيب درمان رواني و عصبي، درمان نگهدارنده معتادان و مصرف كنندگان و كاهش خطر بالاي تزريق مشترك و هپاتيت و ايدز بايد در اولويت برنامه هاي بهداشتي، درماني، امنيتي، آموزشي و پژوهشي قرار گيرد تا بتوان ورود موادمخدر به داخل زندان را مهار كرد

روزنامه كيهان > شماره 19090 31/2/87 > صفحه 7 (اجتماعي) > متن

گرداوری:شیرکو

[ نویسنده : ژیانه وه ][ موضوع : کلي ]
[ نظر(0) ] [ لینک ثابت مطلب ]